آقا سيد مصطفى كاشانى ( ص 215 - ص 160 چاپ اول ) وى در جهاد با انگليسها و استقلال عراق نيز سهمى داشت و در اواخر از مجتهدين بزرگ ايرانى عراق به شمار مىرفت و در شب نوزدهم يا 29 رمضان 1337 هجرى قمرى در كاظمين وفات يافت و در همانجا دفن شد ( يا 29 رمضان 1336 الذريعه ج 1 ص 274 ) وى در طهران محلهء پامنار كوچهء صدراعظم در خانه‌اى كه از ورثهء منجم‌باشى خريده بود ساكن بود و در حدود 1314 هجرى قمرى به عراق رفت و حج به جا آورد و در نجف مجاور شد و پس از بازگشتن از جهاد در كاظميه فوت شد . او شعر نيز مىگفت ( الذريعه ، ج 9 ق 3 ص 1055 ) علامه سيد محمد جعفر كاشانى متوفى 1317 در كربلا عموى وى بوده است . ( الذريعه ، ج 1 ص 443 ) . [ او پدر حاج سيد ابو القاسم كاشانى اخير است ] . ميرزا محمود شيخ الاسلام تبريز ( ص 216 - ص 160 چاپ اول ) متولد 1240 هجرى قمرى كه مردى دانشمند و شاعر و در علوم اسلامى مجتهد بود و در 1310 هجرى قمرى در 70 سالگى در مكهء معظمه رحلت نمود و در همانجا به خاك دفن شد و قضيه را هم قبلا به حجاج خبر داده و شرحى هم به ناصر الدين شاه گويا نوشته بود ( ريحانة الادب ، چ 2 ج 3 ص 296 - 298 ) حاج ميرزا ابو القاسم كلانترى ( ص 216 - ص 160 چاپ اول ) خواهرزادهء محمود خان كلانتر كه از اين جهت كلانترى گفته مىشود و پسر حاج محمد على بن حاجى هادى نورى تاجر متولد 1236 كه در حدود شانزده سالگى مقدمات را در نزد ملا عبد الله زنوزى تحصيل كرد و آنگاه عازم عراق شد و در حوزهء درس شيخ انصارى راه يافت و مدت بيست سال از آن مرحوم استفاده نمود تا اينكه به درجهء اجتهاد رسيد و شيخ بارها اجتهاد او را تصديق كرد . در 1277 به طهران آمد و مدرس مدرسهء فخريه ( مدرسهء خان مروى ) شد و تقريرات استاد خود را مدون ساخت و كتاب مطارح الانظار را تأليف نمود و علاوه بر آن در مباحث مختلف فقهى نيز تأليفاتى دارد . صاحب ترجمه در سيم ربيع الثانى 1292 درگذشت و در مقبرهء شيخ ابو الفتح رازى در جوار حضرت عبد العظيم مدفون شد .